Αλφαβητάρι ημι­πολύτιμων λίθων

Στολίζουν  τα  δαχτυλίδια,  τα  βραχιόλια  και  τα  κολιέ  σας.  Αποτελούν  την  κεντρική  πέτρα στα σκουλαρίκια σας,  ενώ  τα  τελευταία  χρόνια  έχουν  κάνει  δυναμικά  την  εμφάνισή  τους  και  στα  μονόπετρα.

Οι  πολύτιμοι  λίθοι  (gemstones, gems)  είναι κρύσταλλοι, οι οποίοι  σε  κομμένη  και  γυαλισμένη  μορφή  χρησιμοποιούνται  στα  κοσμήματα  ή  σε  άλλα  διακοσμητικά.

Στην  ίδια  κατηγορία  ανήκουν  ορισμένα  πετρώματα  (πχ  ο  Λάπις  Λάζουλι),  κάποιες  οργανικές  ενώσεις (πχ  το  κεχριμπάρι)  και κάποιες άμορφες ανόργανες ενώσεις όπως ο  Αχάτης.

Βασικό  χαρακτηριστικό  τους  είναι  η  σκληρότητα  τους,  ενώ  στην  κοσμηματοποιΐα  χρησιμοποιούνται και μικρότερης σκληρότητας  ορυκτά  αλλά  με  λάμψη  και  όμορφο  αισθητικό  αποτέλεσμα.

Οι λίθοι που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κοσμημάτων διακρίνονται  σε  πολύτιμους  και  ημι­πολύτιμους.

Στην  κατηγορία  των  πολύτιμων  λίθων  εντάσσονται  τα  διαμάντια,  τα  ρουμπίνια, τα  ζαφείρια  και  τα  σμαράγδια  με  βασικό  κριτήριο  τη  σπανιότητά  τους  και  την  ποιότητά  τους.

κοσμηματα ΘεσσαλονικηΌλοι  οι  υπόλοιποι  λίθοι  θεωρούνται ημι­πολύτιμοι.

Ημι­πολύτιμοι λίθοι  Άκουα  Μαρίνα:  το  «νερό  της  παραλίας»  έδωσε  το  όνομά  του  σε  αυτό  του  γαλαζοπράσινο  ή  γαλάζιο  διάφανο  ορυκτό.

Στις  μέρες  μας  είναι  ένα  από  τα  πιο  περιζήτητα  υλικά  της  κοσμηματοποιΐας,  χαρίζονται  άρωμα  καλοκαιριού  στα  κοσμήματα.

Αβεντουρίνη:  Μια  ημιδιάφανη  ποικιλία  χαλαζία,  που  συναντάται  σε  πράσινο  αλλά  και  σε κοκκινωπό  χρώμα. Στην  επιφάνειά του  έχει συνήθως  λαμπυρίζοντες  κόκκους,  που οπτικά σχηματίζουν ιριδισμούς.

Αιματίτης:  ορυκτό  που  πήρε  την  ονομασία  του  από  τη  σκόνη  του  όταν  τριφτεί,  η  οποία  έχει  το  χρώμα  του  αίματος.  Στην  μορφή  που  χρησιμοποιείται στην  κοσμηματοποιΐα  έχει σκούρο γκρι χρώμα και μεταλλική λάμψη. Από αιματίτη  είναι  οι λεπτομέρειες  σε πολλά βραχιολάκια  και κοσμήματα κατασκευασμένα με την τέχνη  του μακραμέ.

Τουρμαλίνη: μια ιστορία λέει ότι όταν η  τουρμαλίνη ξεκίνησε  το  ταξίδι  της από  τα  έγκατα  της γης προς  την επιφάνεια,  συνάντησε το ουράνιο  τόξο και αυτό της χάρισε  όλα τα χρώματά του. Η  τουρμαλίνη είναι το μόνο ορυκτό με τόσους χρωματισμούς  και  μοναδικούς  συνδυασμούς  δυο  ή  τριών  χρωμάτων,  διαφανή  σκληρότητα  ενώ  το χρώμα του λίθου  σκουραίνει ή ανοίγει  ανάλογα με την οπτική  γωνία.

Τοπάζ:  με  συνηθέστερο  το  κιτρινο­μελί  χρώμα  αλλά  και  πολλές  άλλες  αποχρώσεις  (ροζ, πράσινο αλλά και το δημοφιλές γαλάζιο που μοιάζει στην ακουαμαρίνα), είναι  ένας  αγαπημένος  πολύτιμος  λίθος  που  χρησιμοποιείται  αρκετά  συχνά.  Με  την  κατάλληλη επεξεργασία μάλιστα (παρατεταμένη θέρμανση) αλλάζει χρωματισμούς.

Οπάλιος: Άμορφος σαν το γυαλί με υπέροχους αντικατοπτρισμούς στο εσωτερικό του  εξαιτίας  των  μικρών  σφαιριδίων  στο  εσωτερικό  του  που  σχηματίζουν  γεωμετρικά  σχήματα.  Ως  αποτέλεσμα  η  επιφάνεια  του  ορυκτού  σχηματίζει  εναλλαγές  που  ιριδίζουν.

Μαλαχίτης: Οι χρωματισμοί και τα παιχνίδια μεταξύ των διαφόρων αποχρώσεων του  πράσινου  καθιστούν  το  μαλαχίτη  αγαπημένο  ημιπολύτιμο  λίθο  για  κοσμήματα  και  διακοσμητικά.  Μάλιστα,  έχει  ανακαλυφθεί  από  την  εποχή  του  Αιγυπτιακού  πολιτισμού, χάρη στην μοναδική ομορφιά του.

Λάπις  Λάζουλι:  Διαφανές  πέτρωμα  με  εντυπωσιακό  και  έντονο  μπλε  χρώμα.  Οι  Αιγύπτιοι ανακάλυψαν και αυτό το πέτρωμα και σκάλισαν σκαραβαίους και φυλαχτά.  Πολλές φορές φέρει χρυσαφένια στίγματα από σιδηροπυρίτη, δείχνοντας ακόμη πιο  εντυπωσιακό.

Κοράλλι: το κοράλλι που αποτελεί αγαπημένο στοιχείο σε βραχιόλια, δαχτυλίδια και  σκουλαρίκια είναι ο σκελετός πολλών μικρών θαλάσσιων ζώων, των πολυπόδων, που  ζούσαν μαζί, σχηματίζοντας  μια αποικία. Κάθε πολύποδας που γεννιέται κολλάει το  σκελετό  του  στην  αποικία,  με  αποτέλεσμα  μέσα  στους  αιώνες  να  σχηματίζονται  οι  κοραλλιογενείς  ύφαλοι.

Σιτρίν: αποτελεί ποικιλία του χαλαζία σε κίτρινο χρωματισμό. Το κίτρινο χρώμα είναι  τις περισσότερες φορές αποτέλεσμα επεξεργασίας, καθώς το σιτρίν με φυσικό χρώμα  είναι αρκετά σπάνιο.

Σιδηροπυρίτης: με χρυσαφί χρώμα και γυαλιστερή επιφάνεια, το ορυκτό αυτό μοιάζει  πολύ με χρυσό. Οι αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν σιδηροπυρίτη, καθώς πίστευαν ότι  είναι φτιαγμένο από σίδηρο και φωτιά (πυρ).

Γρανάτης:  το όνομα  του προέρχεται από  το λατινικό granatus, που σημαίνει ρόδι ή  ροδιά,  καθότι  πολλές  ποικιλίες  του  ορυκτού  αυτού  έχουν  το  έντονο  κόκκινο  των  σπόρων του ροδιού

Pin It